* De agenda van de OCMW raad van 8 mei vind je hier.
Overlijden ere-burgemeesterRoger Boon.
Gisteren overleed ere-burgemeester Roger Boon, geboren te Zaventem op 15 juni 1927. Roger Boon werd in 1967 burgemeester te Zaventem in opvolging van Isidoor Trappeniers, toen deze laatste om gezondheidsproblemen ontslag moest nemen. Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 1971 haalde de toenmalige BSP de volstrekte meerderheid en het college bestond dan ook alleen maar uit socialisten.
In 1976 vonden de eerste fusieverkiezingen plaats. Zaventem werd de pilootgemeente van een fusie met Nossegem, Sterrebeek en Sint-Stevens-Woluwe. Tijdens de eerste fusieverkiezingen haalde de BSP 7 zetels, de CVP 10 zetels, De Volksunie 4 zetels, de PVV 3 zetels en de Franstaligen van Gewest Brussel ook drie zetels. Na onderhandelingen vormden de socialisten een meerderheid met de Liberalen en de Volksunie. Boon werd opnieuw burgemeester, de schepenen waren Theo Beenders (VU), Marcel Meylemans (BSP), Celine Saint (BSP), Jean Wellens (BSP), Francis Vermeiren (PVV), Karel Holemans (PVV). Boudewijn De Waele (VU) werd OCMW voorzitter. Op 1 september 1981 nam Boon om professionele redenen ontslag en werd hij opgevolgd door de eerste vrouwelijke burgemeester van Zaventem, de socialiste Celina Saint.
Spotprent Manten.
vrijdag 4 mei 2012
De schijnheiligheidvan de 1 mei toespraken.
De schijnheiligheid ligt
hem in het feit dat het de gemeenten zijn die massaal profiteren van de dure
energie en dat de sp.a politici tijdens hun toespraken de mond vol hebben van de
strijd tegen de hoge prijzen. Daarenboven zijn de raden van bestuur van beide
netbeheerders bevolkt met politiekers van de huidige meerderheidspartijen, waarvan sp.a een groot deel levert. Dat
men het niet durfde hebben over de andere netbeheerder Infrax is te verklaren door het feit dat
Infrax-voorzitter, partijgenoot Peter Van Velthoven is. De vorige voorzitter was
"grote legume" Steve Stevaert, de man van alles is gratis.
Netbeheerder EANDIS (Elektriciteit Aardgas Netten
DIStributie) is een dochteronderneming voor de exploitatieactiviteit van de
Vlaamse gemengde distributienetbeheerders (DNB’s) Gaselwest, IMEA, Imewo, Intergem, Iveka,
Iverlek en Sibelgas. "Gemengd" betekent dat zowel de gemeenten als een
privé-bedrijf aandeelhouder zijn. 79 % van de aandelen zijn voor de gemeenten
(openbare sector). De overige 21 % zijn voor Electrabel nv (privé-sector).
De andere netbeheerder is INFRAX, vooral actief in Limburg, de aandeelhouders zijn distributienetbeheerders Infrax West, Inter-Energa, Iveg en PBE.
Ten laatste hebben we de producenten of leveranciers van elektriciteit. Dit zijn bv Electrabel, Belpower, Lampiris, Luminus, Essent, Nuon en Ecopower. Sinds de vrijmaking van de energiemarkt op 1 juli 2003 kunnen alle Vlamingen vrij kiezen bij welke leverancier ze elektriciteit en/of aardgas aankopen.
Het waren de paarse partijen met sp.a in de
regering Verhofstadt die in de zogenaamde Pax Electrica de liberalisering
van de energiemarkt invoerden. En wie was daarbij? Jaja Johan Vande Lanotte. Het
monopolie van Electrabel zou worden aangepakt en nieuwe spelers gingen voor
concurentie zorgen met een daling van de prijzen tot gevolg. Aan de Pax
Electrica was ook de uitstap uit de kernenergie gekoppeld. Dat de liberalisering
een mislukking is wordt vandaag door iedereen toe gegeven, het is enkel genereus
geweest voor de betrokken bedrijven, maar helemaal niet voor de consumenten. En
dan op 1 mei lullen over te dure electriciteitsprijzen. In het hele verhaal van de electriciteitsdistributie
is het hier dat de burger zijn factuur (33%) kan beinvloeden. Afhankelijk van
uw voorkeuren is de ene leverancier voordeliger dan de andere. De producten van
alle energieleveranciers in Vlaanderen kan je vergelijken op de VREG webstek met
de V-TEST.
Toemaatje: In zijn tweede open brief aan Johan Vande Lanotte: “De jackpot van Electrawinds” begint Jean-Marie DEDECKER van LDD als volgt: "Beste Johan, Proficiat. Electrabel op de knieën en nu nog de distributienetbeheerder Eandis. Een fluitje van een cent voor jou . Niet alleen rode Louis Tobback en rood-groene Bart Martens zetelen er in de raad van bestuur, maar ook je vertrouwelijke kabinetard Cathy Plasman is er zelfs ondervoorzitter van. Al mijn steun in je strijd tegen zoveel onrecht".
Wie de volledige brief over de graaicultiuur van Vande Lanotte wil lezen, een AANRADER, kan dat hier op de webstek van Jean-Marie DEDECKER.
dinsdag 24 april 2012
Het is vreemd dat iemand die wat vuilgebekt was, wat suggestieve opmerkingen maakte en bij elke vrouw die toch al hengelde om wat aandacht, een te hoog kansje waagde, geen burgemeester van Brugge mag worden vanwege de CD&V.
Maar iemand die vaste gast was op partouzes, die genoemd werd in verband met buitenlandse pedofilieparty's, een rits minaressen afreed en minstens één buitenechtelijke dochter heeft, wel koning van dit land mag zijn.
Elveebee (Bron webstek Angeltjes)
maandag 23 april 2012
Zondag 22 april liep het
Cultureel Centrum in Dilbeek vol voor de strijdmeeting van de Vlaamse
Volksbeweging. De VVB met toestemming van een nokvolle zaal opteerde voor een project
van Vlaamse staatsvorming, zij bedanken voor een zevende of eventuele achtste
staatshervorming.
Volgende gastspreker was Kurt
Moons, voorzitter van Pro Flandria en CEO van Eddy Merckx Cycles.
Na een nieuw optreden van TANTRIS was het de beurt aan de VVB-voorzitter Guido Moons. Wie Guido kent, weet dat hij een gedreven Vlaming is en als geen ander het publiek kan begeesteren met als doel een eigen Vlaamse staat. Hij riep de aanwezigen dan ook op om de volgende maanden de publieke opinie mee gevoelig te maken voor de nadelen van de staatshervorming van de Di Rupo regering. De akkoorden gesloten door de Vlaamse minderheidspartijen komen niet tegemoet aan de Vlaamse eisen en zijn een hinderpaal voor meer Vlaamse autonomie in de toekomst. Ook haalde hij scherp uit naar CD&V parlementsleden Eric Van Rompuy en Michel Doomst die blijven beweren dat de splitsing van BHV er één is zonder toegevingen. Tot slot deed hij een oproep tot de V-partijen om de rangen te sluiten. Hij citeerde uit de toespraak van Eric Stoffelen, voorzitter van het ANZ tijdens het 75ste VLAAMS NATIONAAL ZANGFEEST van 11 maart 2012: “Onze argumenten en strategieën zullen vaak verschillen, maar we dienen onze energie te steken in onze echte tegenstanders! Laat ons niet ondergaan in haat, in broedertwist en schande! Het daverende applaus van het publiek bewees dat de Vlaamse Beweging niet gediend is met de recente koude oorlog tussen Vlaams Belang en N-VA en het gestook meer dan zat is. Hopelijk hebben de talrijke aanwezige N-VA en VB parlementsleden de boodschap begrepen.
Daarom deze warme oproep om de broederstrijd onder Vlaams-nationalisten te stoppen. Teken de petitie Stop de vete onder V-partijen die een oproep is tot verstandhouding.
De meeting werd besloten met een denderende VLAAMS LEEUW. De toespraken van Marc Platel, Kurt Moons en Guido Moons kan je hier op de webstek van de VVB lezen.
dinsdag 17 april 2012
Vrijdag 13 april gingen we in Zaventem naar de gepreksavond over "asiel en migratie" met Theo Francken
van N-VA. Decennia van verwaarlozing en minimalisering hebben er echter
toe geleid dat ons land de migratie lijdzaam heeft moeten ondergaan. De
maatschappelijke gevolgen zijn gekend. Jaren werd het Vlaams Belang
verketterd voor haar standpunten over asiel en migratie. Vorig jaar in
september verklaarden de Antwerpse procureur-generaal Yves Liégeois en
advocaat-generaal Piet Van den Bon "Het
einde van de democratie is misschien wel nabij. De problemen worden
onbeheersbaar. Het totaal falende migratiebeleid is maar één uiting
daarvan." Theo Francken vertelde ons dat in 2010 een illegale vreemdeling tien keer meer kans om geregulariseerd te worden dan om gerepatrieerd te worden, netto ligt migratie in België vier keer hoger dan in de rest van Europa, we ontvangen vijf keer meer asielzoekers dan het EU-gemiddelde. Nergens zijn de passieve migratiekanalen zoals gezinshereniging, asiel en regularisatie (80 procent) zo groot als in België. Eén op de vier van de niet-EU-vreemdelingen heeft een job, nationaliteit wordt twee keer makkelijker toegekend dan het EU-gemiddelde. Tijdens de laatste zes jaar werden in België papieren uitgereikt aan 90.000 illegale vreemdelingen wat ons tot koploper maakt in Europa.
Op het einde van de avond was er gelegenheid om verder na te praten onder het nuttigen van een Vlaamsche Leeuw.
Foto Karel Schryvers.
Zondag 15 april had het Davidsfonds van Sint-Stevens-Woluwe een causerie ingericht met Bruno Comer,
jurist en auteur over "Mei 40, de onbegrijpelijke nederlaag" bij Fall
Gelb, zoals de Duitsers hun offensief in het westen noemden.Volgens de spreker is het een mythe dat de nederlaag van de Belgen, Fransen en Britten in Mei 40 te wijten zou zijn aan de Duitse overmacht. Volgens Bruno Comer is de nederlaag in de eerste plaats te wijten aan de verschillende opvattingen bij de Duitsers en Belgen, Fransen en Britten over het tactisch gebruik van de nieuwe wapens, pantsers en vliegtuigen, en niet aan de Duitse overmacht. Volgens de spreker hadden ook België, Frankrijk en Engeland grote inspanningen geleverd voor bewapening en defensie. Ook toonde de spreker zich een bewonderaar van De Gaulle. Op 15 mei 1940 voerde De Gaulle het bevel over een pantserdivisie de "4e Division Cuirassée de Réserve" Op 18 juni vluchtte hij naar Engeland waar hij in een radiotoespraak verklaarde dat "Frankrijk wel een slag had verloren, maar niet de oorlog, de nederlaag is niet te wijten aan het moreel van de Franse troepen, maar wel aan de de tacktiek rond de tanks en vliegtuigen en de verassing". In 1934 had de Gaulle een boek geschreven "Vers l'Armée de Métier" (naar een beroepsleger") waarin hij pleitte voor de oprichting van een professioneel gemotoriseerd kernleger in vredestijd om een eventuele verrassingsaanval vanuit Duitsland af te kunnen slaan. (Dat De Gaulle hiermee de Duitse Blitzkrieg voorspeld zou hebben is onjuist, hij zou dat in zijn naoorloogse verschenen publicaties in die zin hebben aangepast).
Het boek van Bruno Comer "Mei 1940, De onbegrijpelijke nederlaag" is een uitgave van het Davidsfonds (ISBN nummer: 978 90 5826 684 2). Een aanrader, met sommige van zijn stellingen ben ik het niet eens, vandaag oordelen uitspreken over wat 60 jaar geleden gebeurde is dan ook zo moeilijk.
zondag 15 april 2012
VVB en T.A.K. in Gooik.Een vijftigtal actievoerders van de VVB (Vlaamse Volksbeweging) en van T.A.K. (Taal Aktie Komitee) voerde zaterdag 14 april actie in Gooik tegen de omstreden BMR-plannen van de regering Di Rupo.
Enkele actievoerders gemaskerd als de partijvoorzitters Beke, De Croo, Tobback en Van Besien trok een groot houten paard van Troje voort tot aan het Gooikse gemeentehuis. Ze werden aangespoord door Elio Di Rupo. Eveneens rond het paard liepen enkele Griekse soldaten (zie het verhaal van het paard van Troje) met maskers van Franstalige Brusselse politici: Picqué (Brussels minister-president), Laurette Onckelinx en Didier Reynders. Een van de Griekse krijgers rolde ook een olievat voort met daarop de tekst:"uitbreiding van de Brusselse olievlek".
Voor het gemeentehuis van Gooik werd het paard dan onthuld met een korte toespraak door oud-burgemeester van Lennik, Willy De Waele. In z’n toespraak gaf hij uiting aan zijn grote teleurstelling in de handelswijze van de Gooikse burgemeester en aan zijn bezorgdheid over de wijze waarop BHV dreigt gesplitst te worden. Michel Doomst die poolshoogte was komen nemen kon niet anders dan toegeven dat de “splitsing” inderdaad misschien wel niet datgene was waarvoor we ooit zij aan zij streden.
Foto: TAK
dinsdag 27 maart 2012
Nieuwe Pallieteriaanse zelfkleverU kan deze zelfklever gratis bekomen door een aanvraag te sturen naar: secretariaat@pallieterke.info, met opgave van naam en adres. Enkel te bestellen via internet, niet telefonisch. Zolang de voorraad strekt. En nu massaal verspreiden!
‘t Pallieterke verschijnt elke dinsdag en is te koop in elke dagbladhandel. Wenst u zich te abonneren, klik dan hier
maandag 26 maart 2012
Vlaanderen
betaalt de rekeningVorige week hebben PS, CD&V, MR, Open Vld, sp.a, cdH en de groenen in Kamer en Senaat het voorstel tot herziening van GW-artikel 195 van de Grondwet goedgekeurd (DOC 53 2064/001). GW-artikel 195 van de Grondwet bepaalt de procedure tot herziening van de Grondwet, het bepaalt dat het parlement moet aanduiden welke artikels van de Grondwet mogen gewijzigd worden en dat deze wijziging slechts kan gebeuren na nieuwe verkiezingen die direct daarna moeten volgen. Het GW-artikel 195 werd door de verklaring van 7 mei 2010 voor herziening vatbaar verklaard met als doel de procedure tot grondwetsherziening, zoals deze in dit artikel vervat is, te herzien
De regering Di Rupo met zijn Vlaamse lakeien is niet van zin om de procedure in het GW-artikel 195 te herzien maar voegt er een overgangsbepaling aan toe. Deze overgangsbepaling zegt dat de wijziging tijdelijk is en slechts zou gelden tijdens deze legislatuur en voor deze staatshervorming, om vervolgens terug te vallen op het oude GW-artikel 195. Het doel, een aantal elementen in de Grondwet te betonneren die thans niet geheel of gedeeltelijk voor herziening vatbaar zijn verklaard.
Hier begint het probleem deze regering wil de grondwettelijk voorziene inspraak van de kiezers opschorten. Een tijdelijke wijziging van een GW-artikel 195, is een tijdelijke schorsing van dit artikel en dat is strijdig met GW-artikel 187 van de Grondwet dat zegt dat de Grondwet kan noch geheel, noch ten dele worden geschorst . Indien de regering het artikel niet tijdig maar definitief had gewijzigd was er juridisch geen probleem. De goocheltruc van de Regering om bepaalde grondwetswijzigingen uit te voeren en daarna terug de klok terugdraaien om een nieuwe Grondwetswijziging te beletten is ondemocratisch en flagrant in strijd met de Grondwet.
Het is op vraag van de Franstaligen dat deze wijziging werd bedongen, noodzakelijk om andermaal bijkomende voorrechten voor de Franstalingen in Vlaams-Brabant in de Grondwet onomkeerbaar te betonneren. Eenmaal zij hun buit binnen hebben, kunnen ze weigeren om de verdere staatshervorming uit te voeren en zijn de Vlamingen voor de zoveelste keer het kind van de rekening. Daarenboven zal geen enkele Vlaams meerderheid deze Franstalige voorrechten nog kunnen terugschroeven zonder de instemming van de Franstalige minderheid. De Franse en de Duitse Gemeenschap, het Waalse en het Brusselse Gewest, en daarna nog eens de Franse Gemeenschap in Brussel kunnen de Vlaamse eisen opnieuw voor jaren blokkeren. Vlaanderen betaalt de rekening {Iedereen inbegrepen}
Bestaat er dan een weg om hun zesde staatshervorming op een wettelijke manier door te voeren? Het antwoord is JA, door de regels van de Grondwet te respecteren: het huidige parlement duidt aan welke artikels het wil wijzigen, daarna wordt het parlement ontbonden en volgen er binnen de 40 dagen nieuwe verkiezingen. Daarna kunnen de voorgelegde wijzigingen gebeuren. Respect voor de kiezer is niet aan CD&V, vld en sp.a besteed. De Vlaamse meerderheid wordt het zwijgen opgelegd. Vlaams Belang en N-VA dienden beide een amendement (DOC 53 2064/002) in om artikel 195 permanent te veranderen.
zondag 25 maart 2012
Patrick Besson is een Frans journalist en auteur van verschillende boeken. Geboren op 1 juni 1956, zijn vader is een Russische Jood, zijn moeder is van Kroatische afkomst.
In 1985 ontving hij voor zijn werk Dara de Grand prix du roman de l'Académie française en in 1995 de Prix Renaudot voor zijn werk Les Braban.
Op 16 maart op de dag van de nationale rouw is hij in België. Naar aanleiding hiervan schrijft hij in LE POINT.FR een lezenswaardig artikel "Pauvre Flandre". Hieronder vind je de vertaling (bron Marc Vanfraechem).
De 16de maart 2012, dag van nationale rouw voor de dood van 28 Vlaamse reizigers, waaronder 22 kinderen, in een Zwitserse tunnel, ben ik in België. Of meer precies ben ik in Vlaanderen: Brussel en Gent.
Het probleem is niet het Vlaamse separatisme, maar wel dat Vlaanderen bestaat. Het is een land, terwijl België een idee is. Een natie, terwijl België een wensgedachte is. Een volk, terwijl de Belgen vertelsels zijn. Die dag verzoenden onder het goedkeurende en ontroerde oog van de wereldpers, Vlamingen en Walen zich in hun smart, terwijl zij nooit enig geschil hebben gehad: zij zijn gewoon verschillend van elkaar.
Aan het eind van de XXste eeuw heeft men de Tsjechen en Slovaken, Serven en Kroaten, Russen en Witrussen aangemoedigd bij hun scheiding, en nu raakt men van streek als Vlamingen en Walen zich van elkaar losmaken, terwijl die zo weinig raakpunten hebben die hen zouden binden, historisch, taalkundig, religieus, noch vandaag economisch. De ontbinding van Tsjecho-Slowakije kreeg applaus, zoals die van Joegoslavië en de USSR, in naam van het recht van kleine naties op zelfbeschikking (Finkielkraut), maar datzelfde recht weigert men aan Vlaanderen. Omdat ze opgevoerd worden als schuldig aan separatisme, valt de Vlamingen niet hetzelfde geluk ten deel dat vóór hen wel toeviel aan Kosovaren, Georgiërs, Bosniërs of Macedoniërs, gelauwerde helden van het separatisme. En dan willen we niet eens teruggaan tot bij de ongelukkige Biafranen, wier wil om zich van Nigeria af te scheiden door de Gaulle en de Parijse pers werd aangemoedigd, en die toen heeft geleid tot meer dan een miljoen doden onder hen. Ook het Ierse separatisme vond warme bijval bij ons in de XXste eeuw, en het werd in elk geval niet als een misdaad tegen de menselijkheid gerekend, wel integendeel. En wat betreft het Baskische separatisme: dat bekijken wij met een welwillendheid die nauwelijks door het aantal van zijn slachtoffers getemperd wordt. En wat gezegd over ons zwak voor het Tibetaanse separatisme?
Dit alles staat in geen verhouding met de vijandschap en de verachting waarmee wij, in onze media, de Vlamingen beschimpen die geen Belg meer willen zijn. Alsof België ten eeuwigen dage veroordeeld zou zijn tot zijn huidige vorm, met dezelfde naam, dezelfde samenstelling, terwijl in heel de loop van de Geschiedenis de Franse grenzen, de Duitse, Oostenrijkse, Amerikaanse en Indochinese herhaaldelijk gewijzigd zijn, evengoed als hun benaming en bevolking.
Als men België zou opdelen in een democratische Republiek Vlaanderen en Wallonië, dan zou dat voor ons toch net zijn alsof men op Kuifje een snor zou tekenen, of een techno-remix zou makenvan de liedjes van Brel, alsof men bij Maigret de tabak en het bier zou laten verdwijnen, of alsof men Amélie Nothomb haar hoed zou afzetten. Door voortdurend mythen te creëren, is België er zelf een geworden, terwijl het toch een realiteit is, een realiteit die er niet een meer is. Maar twee.
www.johanslembrouck.be
www.slembrouck.eu
