25 september
2006
Johan Slembrouck
25 september 1945.
Executie Leo Vindevogel.
Leo Vindevogel werd op 14 december 1888 geboren te Petegem, een dorp in het arrondissement Oudenaarde, In 1907 kwam hij naar de taalgrensstad Ronse, waar hij onderwijzer werd aan de vrije katholieke school. Hij was er een der stichters van de Christen Volksbond en trad toe tot de Katholieke Partij. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog meldde hij zich als oorlogsvrijwilliger.ln 1921 werd hij gemeente raadslid en schepen van Onderwijs te Ronse en in 1925 katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Oudenaarde. In 1926 stichtte hij de 'Katholieke Vlaamsche Volkspartij', die bij de verkiezingen van 1929 een lijst indiende, gekoppeld aan die van de Vlaams-nationalisten in Oost-Vlaanderen. Vindevogel werd opnieuw verkozen. In 1932, 1936 en 1939 werd hij, opnieuw als kandidaat op de lijst van de Katholieke Partij, eveneens naar de Kamer gezonden. Daar bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog de socialistische burgemeester en minister Eugène Soudan het land verlaten had, werd Vindevogel op 2 januari 1941 tot burgemeester benoemd. Bij de bevrijding gearresteerd, werd hij op 9 maart 1945 veroordeeld tot levenslange opsluiting .Daartegen tekenden hijzelf en het Openbaar Ministerie beroep aan. Door de stenografische weergave, die werd opgetekend door een secretaresse van advocaat Dhooge en uitgegeven door de toenmalige journalist van De Ronsenaar en de latere CVP-volksvertegenwoordiger Jan Verroken, geldt het proces in beroep als een van de meest partijdige van de naoorlogse periode.
Tal van elementaire rechtsregels werden met voeten getreden. Vindevogels parlementaire onschendbaarheid werd nooit opgeheven en de verdediging kreeg nauwelijks de tijd het dossier in te zien. Tijdens het proces werden stukken aan het dossier toegevoegd, dwong een politieofficier bij getuigen valse verklaringen af en werd een bomaanslag gepleegd tegen een van Vindevogels advocaten.
Het geding tegen Vindevogel, voor de Krijgsraad op 9 maart 1945 en voor het Krijgshof op 30 april 1945, had niets te maken met een serene rechtspraak en geldt als een van de partijdigste processen, die tijdens de repressie werden gevoerd. Enkele parlementsleden, zeven in totaal, hebben een verzoek om genadeverlening ondertekend, dat door de prins-regent werd afgewezen.
Op 25 september 1945 werd Leo Vindevogel terechtgesteld in de gevangenis van Gent, waar zijn vrouw en zijn kinderen opgesloten waren. Er werd niet ingegaan op zijn verzoek om zijn familie naar een andere gevangenis over te brengen. Dat zijn tegenstrevers te Ronse, onder wie sommigen met leugenachtige getuigenissen bijgedragen hadden tot de doodstraf, opgekomen waren om het spektakel bij te wonen en hem in zijn laatste ogenblikken scheldwoorden toestuurden, tekent de mentaliteit.
http://www.slembrouck.eu/