| |
||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |
||||||||||||||||||||
| Dagboek maart 2006 | ||||||||||||||||||||
| vrijdag 3 maart |
Premier Verhofstadt: “ We zijn goed bezig met PAARS”
|
|||||||||||||||||||
| donderdag 9 maart | N-VA klaagt verdeelsleutel Boetefonds aan.Elio staat niet voor paal want gaat met uw boetegeld aan de haal. Zo luidt de slogan van de landelijke N-VA-actie tegen de nieuwste financiële transfer richting Wallonië. Voor alle duidelijkheid: dit is dus geen actie tegen flitspalen. Wel tegen het feit dat het boetegeld niet in de politiezones blijft maar via het federale Verkeersveiligheidsfonds volgens een onrechtvaardige verdeelsleutel wordt verdeeld tussen Vlaanderen en Wallonië. Vlaanderen flitst, Wallonië int. Persmededeling N-VA In Vlaanderen staan momenteel bijna 1200 flitspalen. Op nauwelijks enkele jaren tijd zijn ze uitgegroeid van een curiosum tot een van de hoekstenen van het handhavingsbeleid. Een recente studie van het Steunpunt Verkeersveiligheid bewijst dat flitspalen wel degelijk effect hebben: sinds hun komst daalde het aantal snelheidsovertredingen en ongevallen fors. Vlaanderen maakt dus de juiste keuze, investeren in verkeersveiligheid loont! In de eerste plaats is er de terugval van het aantal doden en gekwetsten, hetgeen niet alleen heel wat menselijk leed bespaart, maar uiteraard ook een economisch voordeel oplevert. Daarnaast zijn er de meerinkomsten die voortkomen uit de boetes. Die boetes komen terecht in het federale Verkeersveiligheidsfonds (het vroegere Verkeersboetefonds) en worden daarna herverdeeld onder de lokale politiezones. En bij deze herverdeling loopt het al jarenlang grondig fout. De verdeelsleutel die wordt gehanteerd, speelt immers zeer sterk in het nadeel van Vlaanderen. Van het geld dat terugvloeit naar de steden en gemeenten, gaat maar 54 % naar Vlaanderen. En dit terwijl Vlaanderen goed is voor 83 % van de inkomsten. Een Vlaming betaalt per jaar gemiddeld 25 euro aan boetes, een Waal slechts 16 euro. Dit is niet zo verwonderlijk als je weet dat er in Vlaanderen bijna 1200 flitspalen staan, terwijl dit er in Brussel en Wallonië nauwelijks enkele tientallen zijn. Volgens het huidige verdeelmechanisme wordt het bedrag dat via het Verkeersveiligheidsfonds terug naar de gemeenten en steden wordt doorgestort, slechts voor 37 % bepaald door het resultaat op het terrein: het dalen van het aantal verkeersslachtoffers. De overige 63 % wordt verdeeld op basis van de categorie van politiezone (54 %) en de lengte van het wegennet (9 %). Dit betekent dat wie extra investeert in bv. flitspalen en daardoor het aantal slachtoffers ziet dalen, hiervoor nauwelijks wordt beloond. Of anders gezegd: wie 100 haalt op zijn rapport, krijgt toch maar 37 punten! Bij het hanteren van een correcte verdeelsleutel, dus enkel op basis van de bijdragen van de deelstaten in het boetefonds, zouden de Vlaamse gemeenten gemiddeld 29 % meer krijgen. In plaats van de huidige 32,5 miljoen euro zou dan 50,4 miljoen euro terug in de kas van de Vlaamse gemeenten en steden terecht komen. Geld dat zou kunnen gebruikt worden om bijkomend te investeren in verkeersveiligheid. Als we kijken naar de cijfers van de eerste maanden van 2006, dan zien we dat de transfer enkel toeneemt. Bij een ongewijzigde verdeelsleutel stijgt de transfer van 18 miljoen euro voor 2005 naar maar liefst 26 miljoen euro voor 2006! De N-VA klaagt de onrechtvaardige verdeelsleutel al geruime tijd aan. Hetgeen de Belgische staat haalt uit Vlaamse verkeersboetes moet evenredig terugvloeien naar de Vlaamse steden en gemeenten. Federaal minister Landuyt houdt echter vast aan een typisch Belgische verdeling en organiseert zo een van de meest duidelijke en voelbare transfers van Vlaanderen naar Wallonië. De N-VA eist daarom de volledige overheveling van het Verkeersveiligheidsfonds naar de deelstaten, zodat deze zelf de gemeenten kunnen belonen volgens de inspanning die ze leveren. Herman Van Rompuy (Senator CD&V) : BACK TO THE ECONOMY ? De Premier wil absoluut aantonen dat er nog een economische kapitein is op het schip. Daarom wil hij nu een (vage) verklaring over de gehavende concurrentiekracht van het bedrijfsleven, wel wetende dat de sociale partners er pas in het najaar zullen over onderhandelen. Zoals gewoonlijk is de communicatie hierover vrij misleidend. Een paar voorbeelden : hermanvanrompuy.typepad.com |
|||||||||||||||||||
| maandag 13 maart | De kostprijs van de familie Saksen CoburgDankzij een index aanpassing stijgt het jaarlijkse inkomen van het Belgische koningshuis naar 8,5 miljoen euro, of zo’n 342 miljoen oude Belgische franken. Meer informatie over de financiële middelen van de Monarchie : http://www.monarchie.be/nl/monarchy/what/ De 8,5 miljoen euro zijn onderverdeeld als volgt: 1. 6.048.602 euro ( 243.999.999 miljoen oude Belgische franken) Om zijn functie te vervullen kan de Koning rekenen op de steun van het hele bestuurs- en administratief apparaat van het land. Sinds de oprichting van de monarchie in België krijgt de Koning de mogelijkheid vrij te beschikken over persoonlijke medewerkers en materiële middelen. Hiertoe voorziet de Grondwet in een Civiele Lijst. Dat is geen salaris maar als het ware een institutioneel budget waarmee hij zijn medewerkers vergoedt, de koninklijke residenties onderhoudt, zijn persoonlijke uitgaven dekt, alsook de onthaal- en representatiekosten. In diezelfde context ontstond het Huis van Koning, met vier afdelingen die alle medewerkers van de Koning omvatten : het departement van de Grootmaarschalk (representatie), het Kabinet van de Koning (politiek, administratie, public relations), het Militair Huis (betrekkingen met de strijdkrachten en de Minister van Landsverdediging) en de Civiele Lijst (financiën en beheer van het Huis). € 6.048.602, dit is het bedrag dat de koning ieder jaar krijgt, zolang hij regeert. De Civiele Lijst is bij wet vastgelegd op 6 november 1993 en wordt om de drie jaar opnieuw bekeken en aangepast. Rekening houdend met de indexering voorziet de begroting van 2005 een toelage van € 8.195.000
Huishuur hoeft hij gelukkig niet te betalen (het paleis en kasteel van Laken krijgt hij gratis ter beschikking) 2. 1.115.520 euro (44.999.965 miljoen oude Belgische franken) Dit is het bedrag van de levenslange dotatie die Koningin Fabiola krijgt. 3. 788.301 euro ( 31.799.983 miljoen oude Belgische franken) Dit is het bedrag dat Kroonprins Filip en Prinses Mathilde en familie krijgen. 4. 272.682 euro (10.999.964 miljoen oude Belgische franken) Dit is het bedrag dat Prinses Astrid en haar familie krijgen. Images/ 5. 272.682 euro (10.999.964 miljoen oude Belgische franken) Dit is het bedrag dat Prins Laurent en zijn familie krijgen. Kostprijs toegewezen rijkswachters bij het detachement van het koninklijk paleis. Ongeveer 240 rijkswachters maken deel uit van het rijkswacht detachement en dit op kosten van de staat. De specifieke opdrachten van het rijkswach tdetachement bij de koninklijke paleizen zijn : - De bewaking van de residenties van de Koning en de leden van de Koninklijke Familie in België, namelijk het koninklijk paleis te Brussel, het koninklijk domein te Laken en de aanpalende domeinen Belvedere en Stuyvenberg, de domeinen te Ciergnon, Fenffe, en Tervuren. - De persoonsbescherming in binnen- en buitenland van de Koning en de leden van de Koninklijke Familie, alsook van hoge buitenlandse personaliteiten tijdens hun verblijf in België als gasten van de Koning of een lid van de Koninklijke Familie. - Verkeersescortes ter gelegenheid van officiële verplaatsingen van de Koning en de leden van de Koninklijke Familie. - Een dagelijkse estafettendienst verzekeren tussen de paleizen en de bijzondere geadresseerden (onder andere ministeriële kabinetten) van vertrouwelijke stukken uitgaande van het Staatshoofd. Monarchie rijmt niet met democratie. Onze royals zijn héél goed betaald. Er zijn geen diploma's vereist om deze rijkelijke vergoedingen te ontvangen. Er zijn geen verantwoordelijkheden, buiten af en toe de Vlamingen eens omfloerst te schofferen? Het is zelfs niet nodig om de taal van de meerderheid op een deftige manier te spreken. Daarom moet Artikel 89 (civiele lijst) herzien worden met het oog op het uitdrukkelijk voorbehouden van de zogenoemde civiele lijst aan de regerende vorst en de wettelijke troonopvolger. Andere leden van de koninklijke familie worden uitgesloten van een toelage van overheidswege |
|||||||||||||||||||
| donderdag 16 maart | Ondemocratisch cordon sanitaire staat op springen! Cordon sanitaire in Van Dale. “Geheel van beschermende maatregelen waardoor de invloed van iemand die of iets wat gevaarlijk geacht wordt, wordt ingeperkt”. Geschiedenis. Op 10 mei 1989 werd op voorstel van Agalev-partijsecretaris Jos Geysels door de Vlaamse partijen van dat ogenblik: CVP, SP, PVV, VU en Agalev een cordon sanitaire tegen het Vlaams Blok in het leven geroepen. Dit gebeurde nadat het Vlaams Blok bij de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen 17,17% van de stemmen behaalde. Het hield echter maar een paar weken stand. Op 26 juni blies VU-voorzitter Jaak Gabriëls het protocol op, waarna ook PVV en CVP zich niet meer gebonden achtten. Na de verkiezingsoverwinning van het Vlaams Blok bij de verkiezingen van 24 november 1991 (10,6%) wordt Vlaanderen wakker geschud. Na deze Zwarte Zondag komt er een nieuw initiatief om het Vlaams Blok af te zonderen. Op 19 november 1992 keurden alle Vlaamse partijen, het Vlaams Blok uitgezonderd, in de Vlaamse Raad een resolutie goed. In de resolutie werden de beginselen van het cordon sanitaire vastgelegd. Het houdt in dat elke Vlaamse partij in geen geval bestuursakkoorden afsluit of politieke afspraken maakt met het Vlaams Blok. Het cordon sanitaire geldt zowel voor de lokale als nationale niveaus en verkiezingen. De beginselen van het cordon sanitaire werden nog eens uitdrukkelijk herbevestigd in het Charter voor de Democratie naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen in 2000. Waarom is het cordon ondemocratisch. Het cordon werd vooral opgedrongen door links en de groenen. De ware bedoeling van hun zogezegde CORRECTHEID is doodeenvoudig hun levensverzekering en garantie om met hun 30% aan stemmen in zoveel mogelijk coalities te kunnen deelnemen. Ze worden incontournable! Het cordon houdt in een overwegend centrum rechts Vlaanderen links aan de macht. Het cordon schakelt de democratie uit, de uitslag van de verkiezingen heeft geen belang, op voorhand is besloten dat men geen rekening houd met de stem van één miljoen kiezers. Alle andere partijen zijn verplicht om samen te hokken (de hokplicht is niet alleen voor pluimvee!). Het is de democratie van de “vast-benoemden”. De partijen in de vastbenoemdendemocratie verliezen elk ideologisch en politiek profiel. Meningsverschillen verwateren tot een strategie van politiek correcten tegen doemdenkers. Discussies en afspraken met het Vlaams Belang is onmogelijk. De “politieke correctheid” ideologie maakt vele maatschappelijke discussies onmogelijk, afwijzende meningen worden direct gecatalogeerd als extreemrechts doemdenken. Het is een beperking van de Vlaamse politieke macht, het is een zegen voor de Franstalige partijen en het Hof, het is hun wapen tegen de Vlaamse eis voor onafhankelijkheid. Hoe democratisch, politiek correct meneer Geysels, uitvinder van het cordon en minister van staat van de NV België, wel is kan men lezen in het Nieuwsblad van vandaag waar hij beweert dat de politiek geen rekening moet houden met de mening van 60% van de bevolking. Hoe moet het nu verder. Verheugend is dat de meeste politieke commentatoren het cordon nu naar de prullenmand verwijzen. Uitzonderingen zijn natuurlijk onze linkse betweters van de VRT nieuwsdienst en de Paulisen en Desmets die durven in hun krant "De Morgen". De laatste dagen komen meer en meer burgemeesters ervoor uit dat zij eventueel na de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober een coalitie willen aangaan met het Vlaams Belang, ze zullen ook geen andere keuze hebben. Vandaag staat in Het Laatste Nieuws dat "Na de gemeenteraadsverkiezingen in oktober minstens 16 Vlaamse burgemeesters bereid zijn om onderhandelingen te beginnen met het Vlaams Belang (VB), ook al druist dat lijnrecht in tegen het partijstandpunt Een meerderheid in Vlaanderen spreekt zich uit voor een deelneming van het Vlaams Belang in het bestuur. Tijdens een recente opiniepeiling in Antwerpen waar het Vlaams Belang in 2000, 33% van de stemmen behaalde (20 zetels op 55), wil 58% van de bevolking het Vlaams Belang een kans geven in het stadsbestuur. Vele politici in VLD en CD&V willen af van het cordon. Onbegrijpelijk dat de leiding van deze partijen halsstarrig weigeren om de nodige conclusies te trekken. “Van respect word je sterk". Respect opbrengen voor mensen wordt de slogan van CD&V voor de komende verkiezingen maar het betekent niet voor voorzitter Vandeurzen dat hij de stem van een miljoen kiezers zal respecteren. Het is bijna zeker dat bij de komende gemeenteraadsverkiezingen er gemeenten of steden zullen zijn waar het Vlaams Belang niet meer kan uitgesloten worden. Dit zal in Vlaanderen een tsunami teweeg brengen. Wanneer één van de partijen VLD of CD&V verplicht zal worden om het Vlaams Belang mee op te nemen in het bestuur zal er voor de andere partij geen enkele belemmering meer zijn om hetzelfde te doen. Afspraak na 8 oktober 2006. |
|||||||||||||||||||
| maandag 20 maart | Enkel nog een Vlaamse naam voor Vlaamse gemeenten !!! Volgens het koninklijk besluit van 24 juni 1988 zouden er in Vlaanderen nog veertig Vlaamse steden en gemeenten zijn die momenteel naast hun Nederlandse naam nog een officiële Franse naam hebben. Het nieuwe Vlaamse Gemeentedecreet verschenen in het Staatsblad op
Wat
is een voorstel van resolutie? In een resolutie doet het Vlaamse Parlement gewoonlijk
aanbevelingen aan de Vlaamse Regering over maatregelen of beleidsopties die de
regering zou moeten nemen. Een resolutie houdt geen verplichtingen in voor de
Vlaamse Regering, maar heeft wel politiek gezag. Elke volksvertegenwoordiger
kan een voorstel van resolutie indienen.Een resolutie wordt eerst behandeld in de bevoegde commissie. Als
het voorstel van resolutie aangenomen werd door de commissie, gaat het naar de
plenaire vergadering. |
|||||||||||||||||||
| maandag 27 maart | Anatomie van paarse illusies
In het boek wordt ook ook verteld hoe eerst Karel de Gucht via de redactie van De Standaard en daarna Guy Verhofstadt via Roman Prodi, de toenmalige voorzitter van de Europese Commissie, de columns “Eppink op Vrijdag” in de Standaard deed stoppen. Daarin had Eppink in “De papenvreters” het over de verloocheningen van de VLD en de onverdraagzaamheid van De Gucht. Daarop besloot Verhofstadt om Eppink een toontje lager te laten zingen. Onder “Cuba aan de Maas” heeft Eppink het over Steve Stevaert als "el líder máximo". In Hasselt regeert een eenheidsstructuur onder leiding van Stevaert. Oppositie is niet nodig. In Cuba zijn er sinds kort dissidenten. Zelfs dat ongemak heeft Stevaert niet. Het boek eindigt met de “Tien geboden na vijf jaar paars”, tien geboden tegen politieke illusies. Daarin beschrijft Eppink de huidige paarse regering als volgt: “ De coalitie die zich voordeed als de voorhoede van democratie, inspraak en nieuwe politiek cultuur vreest de stembus, houdt de inspraak buiten, heeft het open debat gesloten en praktiseert alle gebruiken van de oude politieke cultuur, met machtsbehoud als enig motief. De regering sleept zich intussen voort met waterige compromissen, cosmetische maatregelen en gespeeld optimisme. Zij verschuift af en toe mensen en meubels in de burelen van de Wetstraat om vervolgens het woord “nieuw” voor de honderdste keer te gebruiken. Derk-Jan Eppink is een Nederlandse journalist. Hij ruilde in 1995 zijn baan bij NRC Handelsblad voor De Standaard en viel in Vlaanderen snel op door zijn ongezouten mening. In 1998 schreef hij een eerste boek onder de titel “Vreemde buren”, over politiek in Nederland en België, waarin hij zijn twee vaderlanden met elkaar vergelijkt. Er kwam ook een tweede boek: “Avonturen van een Nederbelg”, waarin hij zijn verblijf als Nederlander in ons land beschrijft. In 2000 verliet Eppink De Standaard om medewerker te worden van de liberale Europese Commissaris Frits Bolkestein, een Nerdelandse liberaal, met Brussel als werkplaats. Vandaag heeft Eppink nog een column in Knack. Anatomie van paarse illusies, Eppink zonder censuur, 224 blz. Uitgave Davidsfonds Leuven, ISBN 90-5826-384-3 |
|||||||||||||||||||
| woensdag 29 maart | Overheid morst met belastingsgeld ! ! Wij zijn wereldkampioen belastingen betalen, bewijzen nieuwe cijfers van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (Oeso). Tegelijk geven we veel, maar zeker geen recordbedragen uit aan sociale zekerheid. Waar gaat al dat geld dan naartoe? Frans De Smet in Het Nieuwsblad, 28.03.2006. |
|||||||||||||||||||