| vrijdag 13 juli 2007 |
Dagboek Johan Slembrouck |
|---|---|
Vlaamse Brusselaar en antiseparatist.Steven Vanackere, de nieuwe Vlaamse minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin noemt zichzelf een “Vlaamse Brusselaar”. Vanackere geboren in 1964 te Wevelgem (West-Vlaanderen) woonde tijdens zijn jeugd in Sint-Stevens-Woluwe, deelgemeente van Zaventem, de Vlaamse Rand! Sint-Stevens-Woluwe is ook de gemeente waar Herman & Eric Van Rompuy hun jeugd doorbrachten. Vlamingen in Brussel, die zich in de eerste plaats Vlaming voelen noemen zich “Brusselse Vlamingen”. Vlamingen die in Brussel mee aan de macht komen, dankzij en bij gratie van de Franstaligen, durven zich niet meer manifesteren als Vlaming en doen zich dan maar voor als Vlaamse Brusselaar. Steven Vanackere stond in Brussel op de zesde plaats van de CdH-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen van october 2006 en werd in december schepen van de stad Brussel. In een interview (14-12-06) in “Brussel Deze Week” antwoordde onze Vlaamse Brusselaar op de vraag, wat is de voertaal in het college? : “Heel erg Frans, dat is ook een kwestie van efficiëntie”. In hetzelfde interview verklaarde hij “Laat ik eerst stellen waar ik tegen ben. Ik hou van België met zijn twee rijke culturen, ik ben een antiseparatist....Onder druk van de kartelpartners – mensen afkomstig van de vroegere VU – wordt meer en meer aangedrongen op het verder federaliseren van delen van de sociale zekerheid. Instinctief zeg ik nee..". Dat wordt dan Vlaams minister van o.a. Volksgezondheid waarvan verwacht wordt dat hij de resoluties van het Vlaams parlement en het Vlaamse regeerakkoord uitvoert. Ter attentie van de heer Vanackere hierna een passage uit de resoluties: “de normerings-, uitvoerings- en financieringsbevoegdheid betreffende het volledige gezondheids- en gezinsbeleid moeten integraal naar de deelstaten worden overgeheveld, dus onder meer met inbegrip van de gezondheidszorgverzekering en de gezinsbijslagen..”. Steven Vanackere de zoon is van wijlen CVP politicus Leo Vanackere
(Wevelgem 7 juli 1927 -- Brugge 18 augustus 1979). Leo Vanackere was
arrondissementeel secretaris van de CVP-Kortrijk van 1953 tot 1954 en
secretaris-generaal van de Vlaamse vleugel van de Christelijke
Volkspartij van 1954 tot 1968.Tijdens de verkiezingen van maart 1968 stond Leo Vanackere op de Frans-Vlaamse kartellijst van Paul Vanden Boeynants (VDB) in het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde. VDB had geweigerd de Franstalige PSC met haar aparte lijst voor Brussel te volgen. De toenmalige CVP steunde de lijst VDB en wou alles vermijden wat het succes van VDB kon schaden, want na de verkiezingen zou hij wel eens de man kunnen zijn om alles weer vlot te krijgen. VDB wint 9 zetels1 , 5 daarvan zijn Vlamingen waaronder Leo Vanackere. Hij wordt verplicht om ontslag2 te nemen zodat een Franstalige zijn plaats kan innemen. Ja toen ook al gingen de Vlamingen door de knieën! Als compensatie wordt hij opgevist als provinciaal senator (vanaf april 1968) en na de verkiezingen in november 1971 is hij gecoöpteerd senator tot 1979. Hij werd gouverneur van de provincie West-Vlaanderen op 1 juni 1979, maar overleed kort daarop op 18 augustus 1979. Hij was schepen in Sint-Stevens-Woluwe van 1958 tot 1969. Na de fusie werd hij gemeenteraadslid in Zaventem en bleef het tot 1979. Tussen 1971 en 1976 was hij ook lid van de federatieraad van Zaventem. Leo Vanackere was naast politieker ook algemeen voorzitter van de Vlaamse Vereniging voor Familiekunde (1968-1977), voorzitter van het Komitee voor Frans-Vlaanderen (1969-1977), lid van het hoofdbestuur van het Algemeen-Nederlands Verbond (1969-1977), lid van het komitee van de Bibliotheek en Archief De Franse Nederlanden (Katholieke Universiteit Leuven, afdeling Kortrijk), samen met Robert Houben één van de medeoprichters van Protea, hij is tevens directeur geweest van de Jef Deschuyfeleerstichting, Instituut voor Politieke Vorming en voorts secretaris en ondervoorzitter van de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap en beheerder van het Gemeentekrediet. Ten slotte kan nog worden aangestipt dat hij een bemiddelende rol speelde (samen met andere politici) bij de repatriëring van het stoffelijk overschot van Cyriel Verschaeve in 1973. 1 Vanden Boeynants kreeg 116.007 voorkeurstemmen. De Brusselse PSC lijst haalde 1 zetel dankzij de PSC stemmen uit het arrondissement Nijvel. In 1965 behaalde de onverdeelde CVP-PSC lijst 8 zetels. 2 Na het ontslag van Vanackere bestond de lijst VDB/CVP uit 4 Franstaligen, 4 Vlamingen en Paul van den Boeynants. |
|
| © 2007 - Johan Slembrouck | |
| www.johanslembrouck.be www.slembrouck.eu ![]() |
|