| dinsdag 23 januari 2007 |
Dagboek Johan Slembrouck |
|---|---|
Bij haar aantreden in 1999 gaf de PAARSE regering-Verhofstadt I het startschot voor de hervorming van de federale administratie, de Copernicushervorming. De grote hervormer was de toenmalige minister van Ambtenarenzaken en Modernisering van de Openbare Besturen Luc Van den Bossche. Jaja de papa van..... De bedoeling was de afschaffing van de kabinetten en de inpassing van de ministeriële medewerkers in de administratie. De ministers zouden enkel nog beschikken over een secretariaat en een cel algemeen beleid. Wat
blijkt nu uit een rapport van het Rekenhof 1, het onderscheid tussen
het kabinet van de ministers en de beleidscellen (administratie)
bestaat in de praktijk nauwelijks. Op enkele uitzonderingen na kwam
weinig in huis van de hervorming, ondertussen heeft zowat iedereen
het terug over kabinetten. Paars heeft 8 jaar de tijd gehad om de
overheidsdiensten meer performant te maken en heeft véél
geld uitgegeven aan de Copernicushervorming. Het enige dat we kunnen
vaststellen is dat die hervorming een maat voor niets was. Op het financiele vlak is het niet veel beter, de kredieten voor alle beleidsorganen worden gegroepeerd per minister, ongeacht of ze nu bij de minister of de administratie thuishoren. Dat zorgt voor budgettaire onduidelijkheid. Geld dat bedoeld is om experts te betalen, blijkt te gaan naar enkele persoonlijke en politieke medewerkers van de ministers Patrick Dewael (VLD), Marc Verwilghen (VLD), Peter Van Velthoven (SP.a) en Sabine Laruelle (MR). Nog volgens het Rekenhof heeft minister Rudy Demotte (PS) vijf zogeheten experts in dienst die in werkelijkheid restaurantbediende of bode zijn. Minister
Freya Van Den Bossche (SP.a) en Patrick Dewael (VLD) gebruiken deze
kredieten voor de lonen van experten in de beleidscel, hoewel de
regelgeving voor dat orgaan geen experten vermeldt. De
klap op de vuurpijl is dat werd vastgesteld dat Louis Michel (MR) en
Johan Vande Lanotte (SP.a), twee ministers die individueel ontslag
namen respectievelijk op 18 juli 2004 en 17 oktober 2005, ten
onrechte
elk nog twee medewerkers ter beschikking hebben. Gaan
SP.a en MR de lonen van deze 4 medewerkers terug storten in de
staatskas? Neen, de regering besliste gisteren vreemd genoeg niet om
Vande Lanotte en Michel te vragen afstand te doen van de twee
medewerkers. Ze gaat de toestand regulariseren, dat noemt men bij PAARS
goed bestuur. Het
Rekenhof benadrukt tot slot dat er wat schort aan de interne controle
die de Kanselarij van Verhofstadt dient uit te oefenen. Dat is niet
enkel te wijten aan een gebrekkige regelgeving, maar ook aan een
gebrekkige controle, luidt het. Bron: Het personeelsbeleid bij de federale beleidsorganen en de ministeriële secretariaten, januari 2007. (integraal verslag, persbericht ) 1. Artikel 180 van de Grondwet heeft het Rekenhof opgericht als collaterale instelling van het parlement. Het is belast met de externe controle op de begrotings-, boekhoudkundige- en financiële verrichtingen van de federale Staat, de Gemeenschappen, de Gewesten, de openbare instellingen die ervan afhangen, en de provincies. De controle op de gemeenten behoort niet tot de bevoegdheid van het Rekenhof. |
|
| © 2007 - Johan Slembrouck | |
| www.johanslembrouck.be www.slembrouck.eu |
|