29 juni
2007
Johan Slembrouck
Zwart is de kleur van mijn toga...
Auteur: Luc van Balberghe
Webstek: Vrij van Zegel
Redouan Siddiki is door de correctionele rechtbank van Antwerpen veroordeeld tot twee jaar cel en een boete van 550 euro, plus hoge schadevergoedingen aan de famillie en de werkgever van zijn slachtoffer. De maximumstraf die hij had kunnen krijgen was 5 jaar. In praktijk is hij vandaag ongeveer vrij.
Siddiki was betrokken bij een ‘busincident’, een ‘schermutseling’, kortom een bagatelleke waarbij toevallig een wat oudere, onverdraagzame man hem bij de kraag had gegrepen (wat behoorlijk veel pijn deed), dus een reactie uitlokte, en onverwachts een hersenbloeding kreeg.
Politiek correcter dan dit kan ik het echt niet schrijven. De werkelijkheid was dat een stel, in gevechtssporten afgetrainde, schoelies zonder betalen ons openbaar vervoer inpalmden, de boel op stelten zetten, storend lawaai maakten (wat ook de chauffeur afleidde en alle passagiers in gevaar bracht) en iedereen uitdaagden met hun onaantastbaarheid. Eén passagier, zelf een chauffeur van openbaar vervoer die dus het risico erg goed kon inschatten, maande hen aan te kalmeren.
Het gevolg is gekend. Er ontstond wat trek- en duwwerk, maar de overmacht was te groot voor één man. De lafheid was nog groter: je moet geen held zijn om met drie kickboxers tegelijk, één man neer te leggen en tegen het hoofd te schoppen.
Nadat eerst hun ‘gemeenschap’ getracht had hen te beschermen en ze zelfs hielp ontsnappen tijdens een politie-inval, werden de jonge criminelen uiteindelijk toch opgepakt. In alle stilte werden de minderjarigen kort daarna een na een stiekem vrijgelaten. Alleen de 18-jarige Redouan Siddiki kwam voor de rechter. De correctionele, wel te verstaan. Voor een ‘schermutseling’ kan je geen duur assisenproces voeren.
Ondertussen bleven zowel de nabestaanden als alle andere mensen die zich in dit land nog een beetje netjes wensen te gedragen, dag na dag geschoffeerd worden. Door de gemeenschap van de daders, door hun advocaten, door de overheid, door de linkse regimepers,… Meester Walter Damen zei letterlijk dat zijn cliënt (de 18-jarige doodschopper) eigenlijk zelf slachtoffer was omdat hij de dag nadien nog pijn aan de hals had…
Ondertussen is recht geschied. Niemand vindt het rechtvaardig dat de dader morgen opnieuw de bus kan nemen, natuurlijk zonder betalen want niemand durft hem naar een plaatsbewijs te vragen. Maar het is het oordeel van de rechter. En hoewel dat in dit land hoe langer hoe minder een garantie voor rechtvaardigheid is, het is vooralsnog het enige criterium dat als enig houvast moet dienen. Tot de opstand losbreekt.
In dit specifieke geval werpt de uitspraak wel een geconcentreerde lichtstraal op het feit dat sommige moordmachines voor assisen komen en andere maar voor de correctionele rechtbank.
Klik hier om de volledige tekst "Zwart is de kleur van mijn toga..." te lezen.
www.slembrouck.eu
