woensdag
9 januari
2008
Dagboek
Johan Slembrouck


Karel De Gucht
 een cynische leugenaar?



Het ware gelaat van Karel Gucht komt nog maar eens naar boven. Naar aanleiding van een interview in De Morgen van Walter Pauli met Jean-Marie Dedecker en een wederwoord van Karel De Gucht noemt Stef Goris Karel De Gucht een cynische leugenaar.  Hier woord en wederwoord zoals verschenen in de krant De Morgen.


De Morgen (ZENO) van zaterdag 5 januari, interview met Jean-Marie Dedecker.


Dedecker vertelde het volgende: "Karel De Gucht is de hardvochtigste man die ik ooit in mijn leven heb ontmoet. Ik vergeet het nooit: 's Nachts was mijn vader gestorven, maar het was zo druk in de politiek dat ik de dag nadien verplicht was om naar Brussel te komen. De Gucht wist van dat overlijden, maar het heeft hem niet belet om mij die dag de huid vol te schelden en mij te kleineren tot ik niet meer wist waar ik stond. Normaal kan ik tegen een stoot, maar toen niet. En hij pakte me omdat hij wist dat ik weerloos was. Die dag heeft hij me dieper gekwetst dan toen ik uit de partij werd gezet. Hij zal dat zien als rechtlijnigheid, en er fier op zijn ook. Ik noem dat onmenselijk."

Het wederwoord van Karel De Gucht in De Morgen van dinsdag 8 januari
Jean-Marie Dedecker liegt.
In het Zeno-interview van zaterdag 5 januari met Walter Pauli zegt Jean-Marie Dedecker dat ik hem,wetende dat zijn vader de avond ervoor overleden was, de huid zou hebben volgescholden en hem zo gekleineerd zou hebben dat hij niet meer wist waar hij stond. Die persoonlijke aanval hoef ik niet te nemen. Ik weet zeer goed het persoonlijke van het politieke te scheiden. Jean-Marie liegt, hij is een leugenaar.
Karel De Gucht, minister van Buitenlandse Zaken

Het wederwoord van Stef Goris in De Morgen van woensdag 9 januari.
De Gucht en Dedecker
De gewezen voorzitter van de VLD, Karel De Gucht, noemt Jean-Marie Dedecker een leugenaar, omdat hij het De Gucht zeer kwalijk neemt dat die hem (Jean-Marie) verrot heeft gescholden op het partijbureau, net toen zijn vader overleden was. Het toeval wil dat ik, samen met dertig andere leden van het VLD-bureau de scheldtirade
van de toenmalige voorzitter zelf heb meegemaakt. Die was niet alleen kleinerend en onwaarschijnlijk grof, het was een voorzitter van een democratisch geleide partij gewoon onwaardig.

Zelf heb ik Jean-Marie in zijn antwoord toen horen zeggen hoe gekwetst hij was, uitgerekend een dag na het overlijden van zijn vader. Maar dat heeft De Gucht toen op geen andere ideeën gebracht. Zelf was ik daarvan dagenlang onder de indruk en het is onder meer naar aanleiding van dat incident dat ik de Open Vld de rug heb toegekeerd. Ik daag daarom gelijk welk lid van het toenmalige VLD-partijbureau uit om mij tegen te spreken over de waarachtigheid van dat incident. Maar ik geef toe dat ik toen ook heb gezwegen, uit plaatsvervangende schaamte, wat niet moedig was. Maar toen moest ik nog leven met de omerta, en met de angst voor represailles van de top van de VLD.

Jean-Marie Dedecker vertelt dus de waarheid over dit schandalige incident, dat geen enkele toenmalige aanwezige met een beetje geweten ooit zou kunnen vergeten. Karel De Gucht toont zich soms als groot politicus, maar is in deze een cynische leugenaar.
Stef Goris, Lijst Dedecker



Keer terug naar de vorige pagina
Keer terug naar de hoofdpagina

© 2007 - Johan Slembrouck
www.johanslembrouck.be
 www.slembrouck.eu