Het is weer zover, Vlaanderen en de wereld hebben nood aan een duidelijk signaal, aldus Vlaams minister van Inburgering Marino Keulen (Open Vld). De gemeente Liedekerke heeft het aangedurfd om maatregelen te nemen in verband met de speelpleinwerking, een reglement dat op 21 februari 2008 op voorstel van de meerderheid eenparig werd goedgekeurd. Kinderen die deelnemen aan de gemeentelijke speelpleinwerking dienen minstens een band te hebben met Liedekerke en de hoofdmonitor van de speelpleinwerking kan (en niet: moet) anderstalige kinderen weigeren die het Nederlands niet machtig zijn, juist om te vermijden dat er zich veiligheidsproblemen zouden kunnen stellen als gevolg van het niet begrijpen van richtlijnen.

Het gemeentebestuur van Liedekerke wordt besmeurd met pek en veren alvorens er iemand de ware toedracht heeft onderzocht. Heeft er zich iemand afgevraagd waarom ouders die niet in Liedekerke wonen (anderstaligen uit Brussel) of er geen band mee hebben hun kinderen naar een speelplein sturen waar ze de taal niet begrijpen. Is veiligheid dan niet belangrijk, wat als er een ongeluk gebeurt omwille van de taalkennis?

Kan minister Keulen mij dan eens uitleggen wat het verschil is tussen zijn uitspraak i.v.m. de wooncode en de maatregelen van Liedekerke: “In die blokken zitten tientallen nationaliteiten samen en er worden tientallen talen gesproken, aldus de directeur van de huisvestingsmaatschappij. Niemand verstaat of spreekt er een woord Nederlands. Nochtans hebben al die mensen gekozen om in Vlaanderen een toekomst uit te bouwen. Zij komen in een isolement terecht. Bovendien zouden die mensen bij brand of een andere ramp de noodroepen niet eens begrijpen”. Veiligheid heeft verschilllende betekenissen volgens minister Keulen.

Natuurlijk konden de pausen van de LINKSE kerk niet achterwege blijven. “Niemand trekt in twijfel dat er in Vlaanderen één bestuurstaal is, het Nederlands. Maar heel Vlaanderen past dezelfde taalwet soepel toe...Geen probleem met taalwetten die Vlaanderen wilden emanciperen. Maar wanneer diezelfde regelgeving dient om dit land bekrompen te maken, schaf die taalwetten dan snel af" aldus Walter Pauli in zijn opiniestuk “Kinderachtig” in De Morgen van 26 maart. In hetzelfde stuk laat hij niet na om het gemeentebestuur van Liedekerke nog eens belachelijk te maken. Héél kinderachtig meneer Pauli.

In De Morgen van 27 maart was mislukt journalist en HAATZAAIER Hugo Camps van dienst. “Waarom geen prikkeldraad rond speelpleinen in Liedekerke? Etnische zuiverheid moet je doortastend aanpakken, de beelden uit de Balkan zijn daar heel duidelijk over. Wat zou de burgemeester denken van een klein gaskamertje met het kinderlijk gelaat van een schommel? Hypocrisie doet geen pijn aan overlevenden ... Eerst was er Michel Doomst, nu is er Luc Wynant: in de brede rand rond Brussel hebben christendemocraten de maskers laten vallen. Eigenlijk zijn ze zo ranzig als Dewinter, zo vals-nichterig als De Wever, zo lomp als die hele flamingantische kliek bij elkaar...”. Dat noemt zichzelf dan literair hoogstaand en progressief. Héél hatelijk meneer Camps.

Taalwetten zijn er om toegepast te worden. Soepelheid lijdt tot misbruik en is één van de redenen van verfransing van de Vlaame Rand. Ik raad meneer Pauli en Camps aan om eens bezoek te brengen aan het  Universitaire ziekenhuis Saint Luc op de grens met Zaventem om na te gaan hoe soepel deze francofonen de taalwet in Brussel toepassen. Misschien eens een opiniestukje over schrijven?