31052009

zondag 31 mei 2009	Dagboek Johan Slembrouck
Beste lezer, Nog een week en we weten hoever we staan in Vlaanderen. De traditionele partijen maken ons vandaag wijs dat de Franstaligen nu meer dan ooit het nut inzien van een nieuwe staatshervorming. Zij zijn bereid na de verkiezingen opnieuw uit te pakken met de vaudeville van de mislukte "dialoog van gemeenschap tot gemeenschap”. Wellicht willen ze ons doen vergeten dat na de verkiezingen van 10 juni 2007 de Franstaligen gekozen hadden voor de verrottingsstrategie en geweigerd hebben om op een ernstige manier te onderhandelen. De leuze van de Franstaligen is en blijft: "On n'est demandeur de rien sur le plan institutionnel". Laat ons deze verkiezingen dan aangrijpen om Franstaligen en Vlaamse meelopers duidelijk te maken dat we een Vlaamse regering wensen die kordaat de bestaande bevoegdheden op het vlak van het grootstedenbeleid, de fiscaliteit en het gezinsbeleid gebruikt in functie van de Vlaamse belangen. Een Vlaamse regering die systematisch de federale beslissingen die ingaan tegen de Vlaamse belangen blokkeert en weigert bij te dragen tot het verminderen van het federale begrotingstekort. Een Vlaamse regering die wanneer Vlaanderen geschaad wordt het wapen van het belangenconflict inroept. Een Vlaamse regering die gaat voor een onafhankelijkheid Vlaanderen. Een Vlaamse politiek gaat niet samen met de niet aflatende zorg om het federale uit de wind te zetten. Geen Vlaamse regering met knechtjes en spreekpoppen van de federale regering. Alleen een Vlaamse regering met zoveel mogelijk vertegenwoordigers van de twee Vlaams-nationale partijen is een garantie voor een sterk Vlaanderen. Bron: VVB. Keer terug naar de vorige pagina Keer terug naar de hoofdpagina
© 2009 - Johan Slembrouck
www.johanslembrouck.be www.slembrouck.eu

Beste lezer,

Nog een week en we weten hoever we staan in Vlaanderen. De traditionele partijen maken ons vandaag wijs dat de Franstaligen nu meer dan ooit het nut inzien van een nieuwe staatshervorming. Zij zijn bereid na de verkiezingen opnieuw uit te pakken met de vaudeville van de mislukte "dialoog van gemeenschap tot gemeenschap”. Wellicht willen ze ons doen vergeten dat na de verkiezingen van 10 juni 2007 de Franstaligen gekozen hadden voor de verrottingsstrategie en geweigerd hebben om op een ernstige manier te onderhandelen. De leuze van de Franstaligen is en blijft: "On n'est demandeur de rien sur le plan institutionnel".

Laat ons deze verkiezingen dan aangrijpen om Franstaligen en Vlaamse meelopers duidelijk te maken dat we een Vlaamse regering wensen die kordaat de bestaande bevoegdheden op het vlak van het grootstedenbeleid, de fiscaliteit en het gezinsbeleid gebruikt in functie van de Vlaamse belangen. Een Vlaamse regering die systematisch de federale beslissingen die ingaan tegen de Vlaamse belangen blokkeert en weigert bij te dragen tot het verminderen van het federale begrotingstekort. Een Vlaamse regering die wanneer Vlaanderen geschaad wordt het wapen van het belangenconflict inroept. Een Vlaamse regering die gaat voor een onafhankelijkheid Vlaanderen. Een Vlaamse politiek gaat niet samen met de niet aflatende zorg om het federale uit de wind te zetten. Geen Vlaamse regering met knechtjes en spreekpoppen van de federale regering. Alleen een Vlaamse regering met zoveel mogelijk vertegenwoordigers van de twee Vlaams-nationale partijen is een garantie voor een sterk Vlaanderen.

Bron: VVB.