06052010

donderdag 6 mei 2010	Dagboek Johan Slembrouck
Het populisme van Matthias De Clerq is een gif! Vandaag 6 mei verscheen in De Morgen als "Brief van de dag" volgend artikel van Matthias De Clercq, Lijsttrekker Kamer Oost-Vlaanderen voor Open Vld. Nationalisme is een gif. Op 13 juni zal ik in Oost-Vlaanderen rechtstreeks uitkomen tegen Siegfried Bracke. Hij als lijsttrekker van N-VA, ik als kopman van Open Vld. Ik heb altijd veel waardering gehad voor de journalist Bracke, ik kon het zelfs goed met hem vinden. En ik snap zijn verontwaardiging, zijn drang om iets te veranderen. Die voel ik namelijk zelf ook. Dat Bracke in plaats van aan de zijlijn te blijven staan zelf de handschoen opneemt, is zijn volste recht en getuigt van moed. Alleen volg ik zijn discours en bij uitbreiding dat van N-VA niet. Bracke stelde tijdens zijn persconferentie dat N-VA de enige garantie is voor de welvaart van ons land, via een verregaande staatshervorming. Dat een staatshervorming nodig is, staat buiten kijf. Maar de weg ernaartoe is niet die van het Vlaams nationalisme. Bracke kiest voor een partij die de confrontatie opzoekt, die ervoor zorgt dat de eenheid in dit land steeds verder te zoeken is. Ons land heeft juist nood aan openheid, aan vernieuwing, aan een nieuwe generatie politici die over de taalgrenzen heen kijkt en naar oplossingen zoekt in plaats van het conflict te propageren. Zoniet blijven we steken in immobilisme. Want laat ons nu eens de puntjes op de i zetten. De rampzalige periode van immobilisme is het rechtstreekse gevolg van een verkiezingsbelofte van het kartel CD&V met N-VA dat honderdduizenden kiezers voorhield dat met "vijf minuten politieke moed" het probleem van B-H-V kon worden ontmijnd. Iedereen binnen het politieke bestel, en al zeker Wetstraatjournalisten, wist dat dat compleet onmogelijk was. Het communautaire opbod, maar vooral de onwil om tot een redelijk akkoord te komen vanwege N-VA, verlamt dit land nu al drie jaar. En die onverzettelijke houding van is helemaal niet onlogisch. N-VA wil, net als het Vlaams Belang, de splitsing van het land en niets anders. In die zin is hun opzet om zich via de persoon Bracke een gematigder profiel aan te meten, bijzonder doorzichtig. Antwoord aan Matthias De Clercq. En daar is populist De Clercq weer. Op dinsdag 4 september 2007 schreef u reeds een opinieartikel in De Morgen met dezelfde titel: “Het nationalisme is een dodelijk gif”. Het rapport van het Parlement dat in de Morgen verscheen heeft het over een supertalent dat zijn status in de Kamer niet kan waarmaken. Zij hebben het verder over een bevlogen schrijver, het is dan ook schrijnend dat u om de zoveel keren terug komt met dezelfde titel. Is het omdat Siegfried Bracke overstapt naar N-VA, Bracke waarvoor u veel waardering had als journalist en waar u het zelfs goed mee kon vinden, dat u vandaag niet meer herhaalt wat u schreef in uw stuk van 4 september over het “Vlaams-nationalisme”? Als geheugensteuntje het ging toen over: - Een horde brullende radicale nationalisten zwaaiend met leeuwenvlaggen.- Vandaag of morgen zullen ze weer door onze straten trekken met hun leeuwenvlaggen, hun benagelde botten en hun roffelende trommen. - Vlaamse politici die onder de IJzertoren staan te krijsen - Ik huiver van mensen (Vlaams-nationalisten) die anderen opsluiten in een vermeende collectieve identiteit. - Vlaams-nationalisme vloeit voort uit rancune - Ik ben tegen een staatshervorming waarbij tal van bevoegdheden worden overdragen naar de regio's. Hun doel is een verregaande vorm van confederalisme en zelfs separatisme en eindigt met de opsplitsing van ons land. - Vlaamse spierballen doen me kokhalzen. Zou u als wonderkind dan niet weten dat het Vlaams-nationalisme geen enkele last heeft van zelfverheerlijkend gedrag, discriminatie of racisme. Het Vlaams-nationalisme staat voor een open samenleving waarin welvaart, geborgenheid en welzijn er is voor alle mensen. Vlaams-nationalisten zijn fier op hun symbolen, de symbolen van Vlaanderen. Natuurlijk is het moeilijk om met uw francofone-bourgeois mentaliteit deze erkende symbolen te aanvaarden. Maar het geeft u niet het recht om ze te besmeuren. Beweren dat de rampzalige periode van immobilisme een rechtstreekse gevolg is van een verkiezingsbelofte van N-VA is er ver over. Kamervoorzitter Patrick Dewael (open-vld) klopte fier op zijn Vlaamse borst toen hij op 8 november 2007 verklaarde: “Geen enkele Vlaamse partij zal ooit nog genoegen nemen met minder dan wat vandaag (7/11) in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken werd gestemd (de splitsing van de kieskring BHV). En is dit dan geen communautair opbod? Het was niet N-VA maar wel open-vld die gedurende de drie jaar van regeringsdeelname mee gezorgd heeft voor het rampzalige immobilisme. Benieuwd wat u als wonderkind van open-vld samen met uw partij zal toegeven om in de komende onderhandelingen tot een redelijk akkoord te komen. Keer terug naar de hoofdpagina
© 2010 - Johan Slembrouck
www.johanslembrouck.be www.slembrouck.eu

Het populisme van Matthias De Clerq is een gif!

Vandaag 6 mei verscheen in De Morgen als "Brief van de dag" volgend artikel van Matthias De Clercq, Lijsttrekker Kamer Oost-Vlaanderen voor Open Vld.

Nationalisme is een gif.

Op 13 juni zal ik in Oost-Vlaanderen rechtstreeks uitkomen tegen Siegfried Bracke. Hij als lijsttrekker van N-VA, ik als kopman van Open Vld. Ik heb altijd veel waardering gehad voor de journalist Bracke, ik kon het zelfs goed met hem vinden. En ik snap zijn verontwaardiging, zijn drang om iets te veranderen. Die voel ik namelijk zelf ook. Dat Bracke in plaats van aan de zijlijn te blijven staan zelf de handschoen opneemt, is zijn volste recht en getuigt van moed. Alleen volg ik zijn discours en bij uitbreiding dat van N-VA niet. Bracke stelde tijdens zijn persconferentie dat N-VA de enige garantie is voor de welvaart van ons land, via een verregaande staatshervorming.

Dat een staatshervorming nodig is, staat buiten kijf. Maar de weg ernaartoe is niet die van het Vlaams nationalisme. Bracke kiest voor een partij die de confrontatie opzoekt, die ervoor zorgt dat de eenheid in dit land steeds verder te zoeken is. Ons land heeft juist nood aan openheid, aan vernieuwing, aan een nieuwe generatie politici die over de taalgrenzen heen kijkt en naar oplossingen zoekt in plaats van het conflict te propageren. Zoniet blijven we steken in immobilisme.

Want laat ons nu eens de puntjes op de i zetten. De rampzalige periode van immobilisme is het rechtstreekse gevolg van een verkiezingsbelofte van het kartel CD&V met N-VA dat honderdduizenden kiezers voorhield dat met "vijf minuten politieke moed" het probleem van B-H-V kon worden ontmijnd. Iedereen binnen het politieke bestel, en al zeker Wetstraatjournalisten, wist dat dat compleet onmogelijk was. Het communautaire opbod, maar vooral de onwil om tot een redelijk akkoord te komen vanwege N-VA, verlamt dit land nu al drie jaar. En die onverzettelijke houding van is helemaal niet onlogisch. N-VA wil, net als het Vlaams Belang, de splitsing van het land en niets anders. In die zin is hun opzet om zich via de persoon Bracke een gematigder profiel aan te meten, bijzonder doorzichtig.

Antwoord aan Matthias De Clercq.

En daar is populist De Clercq weer. Op dinsdag 4 september 2007 schreef u reeds een opinieartikel in De Morgen met dezelfde titel: “Het nationalisme is een dodelijk gif”. Het rapport van het Parlement dat in de Morgen verscheen heeft het over een supertalent dat zijn status in de Kamer niet kan waarmaken. Zij hebben het verder over een bevlogen schrijver, het is dan ook schrijnend dat u om de zoveel keren terug komt met dezelfde titel.
Is het omdat Siegfried Bracke overstapt naar N-VA, Bracke waarvoor u veel waardering had als journalist en waar u het zelfs goed mee kon vinden, dat u vandaag niet meer herhaalt wat u schreef in uw stuk van 4 september over het “Vlaams-nationalisme”?
Als geheugensteuntje het ging toen over:
- Een horde brullende radicale nationalisten zwaaiend met leeuwenvlaggen.- Vandaag of morgen zullen ze weer door onze straten trekken met hun leeuwenvlaggen, hun benagelde botten en hun roffelende trommen.
- Vlaamse politici die onder de IJzertoren staan te krijsen
- Ik huiver van mensen (Vlaams-nationalisten) die anderen opsluiten in een vermeende collectieve identiteit.
- Vlaams-nationalisme vloeit voort uit rancune
- Ik ben tegen een staatshervorming waarbij tal van bevoegdheden worden overdragen naar de regio's. Hun doel is een verregaande vorm van confederalisme en zelfs separatisme en eindigt met de opsplitsing van ons land.
- Vlaamse spierballen doen me kokhalzen.

Zou u als wonderkind dan niet weten dat het Vlaams-nationalisme geen enkele last heeft van zelfverheerlijkend gedrag, discriminatie of racisme. Het Vlaams-nationalisme staat voor een open samenleving waarin welvaart, geborgenheid en welzijn er is voor alle mensen. Vlaams-nationalisten zijn fier op hun symbolen, de symbolen van Vlaanderen. Natuurlijk is het moeilijk om met uw francofone-bourgeois mentaliteit deze erkende symbolen te aanvaarden. Maar het geeft u niet het recht om ze te besmeuren.

Beweren dat de rampzalige periode van immobilisme een rechtstreekse gevolg is van een verkiezingsbelofte van N-VA is er ver over. Kamervoorzitter Patrick Dewael (open-vld) klopte fier op zijn Vlaamse borst toen hij op 8 november 2007 verklaarde: “Geen enkele Vlaamse partij zal ooit nog genoegen nemen met minder dan wat vandaag (7/11) in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken werd gestemd (de splitsing van de kieskring BHV). En is dit dan geen communautair opbod?
Het was niet N-VA maar wel open-vld die gedurende de drie jaar van regeringsdeelname mee gezorgd heeft voor het rampzalige immobilisme. Benieuwd wat u als wonderkind van open-vld samen met uw partij zal toegeven om in de komende onderhandelingen tot een redelijk akkoord te komen.