10 mei
2010
Johan Slembrouck
Cijfers over leefloners bij het OCMW.Het
Brussels Gewest heeft meer leefloners dan heel Vlaanderen: 24.975 tegen
24.841. Wallonië heeft 40.712 leefloners. Dat blijkt uit de recentste
gegevens van de administratie Maatschappelijke Integratie die de
Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) vrijgaf. (Bron Belga).
In percentage heeft Wallonië drie keer meer leefloners dan Vlaanderen en in Brussel is dat zesmaal hoger dan in Vlaanderen. Op zes jaar tijd is het aantal leefloners in Brussel aangegroeid met 43 procent, in Vlaanderen met 7 procent en in Wallonië met 21 procent. Bovendien wordt de kloof met Vlaanderen steeds groter. De cijfers tonen de toenemende verpaupering van de Brusselse bevolking, die voor enkele decennia de rijkste was van het land. Een echt beleidsplan om de welvaart op te krikken, zoals VIA (Vlaanderen In Actie) in Vlaanderen en het Marshallplan in Wallonië, heeft Brussel niet. Wel vraagt het Brusselse Gewest meer geld van de federale overheid.
Het leefloon is de uitkering die de OCMW's betalen aan wie geen of een te laag inkomen heeft en ook geen bezittingen heeft. Mensen die een leefloon trekken moeten door het OCMW zoveel mogelijk "geactiveerd worden", begeleid worden naar werk zodat ze opnieuw ervaring kunnen opdoen en zoveel mogelijk klaar gemaakt worden voor een normale job en dit via opleiding, arbeidszorg, sociale werkplaatsen, vrijwilligerswerk, tewerkstelling in de eigen OCMW-diensten.
Vlaanderen telt veel minder leefloners dan Wallonië en Brussel, maar doet wel meer inspanningen om die te activeren. Nog een reden om dit rampzalige land te splitsen. De responsabilisering neemt alleen maar toe toe wanneer de gemeenschappen verantwoordelijk worden gesteld voor de verwerving van de middelen.
In percentage heeft Wallonië drie keer meer leefloners dan Vlaanderen en in Brussel is dat zesmaal hoger dan in Vlaanderen. Op zes jaar tijd is het aantal leefloners in Brussel aangegroeid met 43 procent, in Vlaanderen met 7 procent en in Wallonië met 21 procent. Bovendien wordt de kloof met Vlaanderen steeds groter. De cijfers tonen de toenemende verpaupering van de Brusselse bevolking, die voor enkele decennia de rijkste was van het land. Een echt beleidsplan om de welvaart op te krikken, zoals VIA (Vlaanderen In Actie) in Vlaanderen en het Marshallplan in Wallonië, heeft Brussel niet. Wel vraagt het Brusselse Gewest meer geld van de federale overheid.
Het leefloon is de uitkering die de OCMW's betalen aan wie geen of een te laag inkomen heeft en ook geen bezittingen heeft. Mensen die een leefloon trekken moeten door het OCMW zoveel mogelijk "geactiveerd worden", begeleid worden naar werk zodat ze opnieuw ervaring kunnen opdoen en zoveel mogelijk klaar gemaakt worden voor een normale job en dit via opleiding, arbeidszorg, sociale werkplaatsen, vrijwilligerswerk, tewerkstelling in de eigen OCMW-diensten.
Vlaanderen telt veel minder leefloners dan Wallonië en Brussel, maar doet wel meer inspanningen om die te activeren. Nog een reden om dit rampzalige land te splitsen. De responsabilisering neemt alleen maar toe toe wanneer de gemeenschappen verantwoordelijk worden gesteld voor de verwerving van de middelen.
www.slembrouck.eu
