23012010

zaterdag 23 januari 2010	Dagboek Johan Slembrouck
Schaarbeek. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 1970 werd Schaarbeek bestuurd door een BSP-FDF coalitie onder leiding van FDF-burgemeester Roger Nols een extreem populistische chefkok, die al snel opviel door zijn Vlaamsvijandige houding. Een van de eerste beslissingen van de nieuwe machthebbers was de opdeling van de loketten in het gemeentehuis in zes loketten voor Franstaligen, de migranten kregen er twee en de Vlamingen kregen één loket. Dit was in tegenspraak met de Taalwet van 1963 die bepaalt dat alle gemeentelijke diensten in de Brusselse agglomeratie die in contact komen met het publiek, tweetalig moeten zijn. De lokettenkwestie gaf dan ook, onder leiding van TAK, aanleiding tot verschillende Vlaamse betogingen. Ook Flor Grammens moest er aan te pas komen om de Schaarbeekse kwestie op de Wetstraatagenda te brengen, de man die in de jaren dertig al de taalgrensgemeenten met de schilderborstel in de hand weer tot de Belgische wettelijkheid bracht ging inderdaad in december 1972 naar de Schaarbeekse lokettenzaal, met een spuitbus schilderde hij in een mum van tijd de schuldige bordjes vol en werd aangehouden. Later werd hij veroordeeld tot de gerechtskosten en één frank schadevergoeding aan de gemeente Schaarbeek die Grammens op 23 juli 1975 persoonlijk ging overhandigen aan Nols. Na meerdere aanmaningen liet de FDF-burgemeester op 23 januari 1975 in een schrijven aan de Brabantse vice-gouverneur weten het lokettenstelsel niet te zullen wijzigen, waardoor de zaak verder escaleerde. Op 13 februari 1975 werd het gemeentehuis ingenomen door Vlaams-nationalistische parlementsleden van de Volksunie die de eentalige opschriften in de lokettenzaal verwijderden. Na het eerste arrest van 4 juni 1974 verklaarde de Raad van State in zijn arrest van 19 maart 1976 de lokettenregeling in Schaarbeek opnieuw onwettelijk. In de vroege ochtend van 2 juni 1976 werd een raid uitgevoerd op het gemeentehuis van Schaarbeek, onder leiding van regeringscommissaris Ganshof van der Meersch (gewezen repressie-hogepriester) viel een peloton tot de tanden gewapende rijkswachters het gemeentehuis van Schaarbeek binnen om er de bordjes boven de loketten van de gemeentelijke administratie weg te halen. Met deze opvoering hoopte de toenmalige regering Tindemans een punt te zetten achter de toen al zes jaar aanslepende ruzie over de "Schaarbeekse loketten". De beruchte oud-burgemeester van Schaarbeek en anti-Vlaming Roger Nols overleed op 13 maart 2004 in Dinant. Nols deed in 1957 als liberaal plaatsvervanger zijn intrede in de gemeenteraad van Schaarbeek. In 1964 werd hij voor het FDF verkozen als gemeenteraadslid. Zes jaar later werd hij verkozen tot burgemeester. Hij bekleedde die post tot 1989, eerst voor het FDF, later als onafhankelijke. Daarnaast was hij van 1971 tot 1987 kamerlid voor het FDF, maar de drie laatste jaren bleek de verhouding met de partijleiding compleet verziekt. Bij de Europese verkiezingen in 1984 stelde Nols zich kandidaat op de PRL-lijst. Hij behaalde bijna 93.000 voorkeurstemmen. In 1989 trok hij zich om gezondheidsredenen terug uit de actieve politiek. In 1995 bekeerde hij zich tot het rechtse Front National (FN). Hij kreeg er de tweede plaats op de Senaatslijst. Vandaag zwaait staatssecretaris en titelvoerdend burgemeester Bernard Clerfayt van het FDF er de plak. Schaarbeek was ook de gemeente waarop Laurette Onkelinx, dochter van uitgeweken Vlaming Gaston Onckelinx, in october 2006 haar zinnen gezet had om er burgemeester te worden. Dat is haar niet gelukt, een coalitie van Ecolo en LB (FDF) hadden haar niet nodig. Bronnen: Marc Platel in ‘t Pallieterke 2006 De Standaard van 13 maart 2004 Webstek Vlaams Belang De Taktivist 1977 Herbeluister hier het fragment van Paul Muys over de lokettenkwestie. Keer terug naar de vorige pagina Keer terug naar de hoofdpagina
© 2010 - Johan Slembrouck
www.johanslembrouck.be www.slembrouck.eu

Na de gemeenteraadsverkiezingen van 1970 werd Schaarbeek bestuurd door een BSP-FDF coalitie onder leiding van FDF-burgemeester Roger Nols een extreem populistische chefkok, die al snel opviel door zijn Vlaamsvijandige houding. Een van de eerste beslissingen van de nieuwe machthebbers was de opdeling van de loketten in het gemeentehuis in zes loketten voor Franstaligen, de migranten kregen er twee en de Vlamingen kregen één loket. Dit was in tegenspraak met de Taalwet van 1963 die bepaalt dat alle gemeentelijke diensten in de Brusselse agglomeratie die in contact komen met het publiek, tweetalig moeten zijn. De lokettenkwestie gaf dan ook, onder leiding van TAK, aanleiding tot verschillende Vlaamse betogingen. Ook Flor Grammens moest er aan te pas komen om de Schaarbeekse kwestie op de Wetstraatagenda te brengen, de man die in de jaren dertig al de taalgrensgemeenten met de schilderborstel in de hand weer tot de Belgische wettelijkheid bracht ging inderdaad in december 1972 naar de Schaarbeekse lokettenzaal, met een spuitbus schilderde hij in een mum van tijd de schuldige bordjes vol en werd aangehouden. Later werd hij veroordeeld tot de gerechtskosten en één frank schadevergoeding aan de gemeente Schaarbeek die Grammens op 23 juli 1975 persoonlijk ging overhandigen aan Nols. Na meerdere aanmaningen liet de FDF-burgemeester op 23 januari 1975 in een schrijven aan de Brabantse vice-gouverneur weten het lokettenstelsel niet te zullen wijzigen, waardoor de zaak verder escaleerde.

Op 13 februari 1975 werd het gemeentehuis ingenomen door Vlaams-nationalistische parlementsleden van de Volksunie die de eentalige opschriften in de lokettenzaal verwijderden. Na het eerste arrest van 4 juni 1974 verklaarde de Raad van State in zijn arrest van 19 maart 1976 de lokettenregeling in Schaarbeek opnieuw onwettelijk. In de vroege ochtend van 2 juni 1976 werd een raid uitgevoerd op het gemeentehuis van Schaarbeek, onder leiding van regeringscommissaris Ganshof van der Meersch (gewezen repressie-hogepriester) viel een peloton tot de tanden gewapende rijkswachters het gemeentehuis van Schaarbeek binnen om er de bordjes boven de loketten van de gemeentelijke administratie weg te halen. Met deze opvoering hoopte de toenmalige regering Tindemans een punt te zetten achter de toen al zes jaar aanslepende ruzie over de "Schaarbeekse loketten".

De beruchte oud-burgemeester van Schaarbeek en anti-Vlaming Roger Nols overleed op 13 maart 2004 in Dinant. Nols deed in 1957 als liberaal plaatsvervanger zijn intrede in de gemeenteraad van Schaarbeek. In 1964 werd hij voor het FDF verkozen als gemeenteraadslid. Zes jaar later werd hij verkozen tot burgemeester. Hij bekleedde die post tot 1989, eerst voor het FDF, later als onafhankelijke. Daarnaast was hij van 1971 tot 1987 kamerlid voor het FDF, maar de drie laatste jaren bleek de verhouding met de partijleiding compleet verziekt. Bij de Europese verkiezingen in 1984 stelde Nols zich kandidaat op de PRL-lijst. Hij behaalde bijna 93.000 voorkeurstemmen. In 1989 trok hij zich om gezondheidsredenen terug uit de actieve politiek. In 1995 bekeerde hij zich tot het rechtse Front National (FN). Hij kreeg er de tweede plaats op de Senaatslijst. Vandaag zwaait staatssecretaris en titelvoerdend burgemeester Bernard Clerfayt van het FDF er de plak. Schaarbeek was ook de gemeente waarop Laurette Onkelinx, dochter van uitgeweken Vlaming Gaston Onckelinx, in october 2006 haar zinnen gezet had om er burgemeester te worden. Dat is haar niet gelukt, een coalitie van Ecolo en LB (FDF) hadden haar niet nodig.